Θα ειμαι εδω..

Εφυγες. Γιατι?
Μου ειπες 'θα ειμαι εδω για σενα'. Ομως δεν εισαι. Γιατι?
Ειχα μαθει να ζω με εσενα, να ζω για εσενα. Πως μπορω τωρα να ζω χωρις να βλεπω το χαμογελο σου, χωρις την αγκαλια σου, χωρις τα χαδια σου?! Πως μπορω να ζησω χωρις εσενα?
Εφυγες χωρις να σκεφτεις τι συνεπειες θα εχει αυτο για εμενα.  Δεν σε ενοιαξε. Βασικα, ποτε δεν σε ενοιαξα εγω. Ομως, γιατι? Τι εκανα λαθος?
Αν μπορουσα να σε δω για λιγο, να σου μιλησω,να προσπαθησω να τα αλλαξω ολα. Καποιο βραδυ απο αυτα που με αφησες μονη, ονειρευομουν πως ολα ειναι ενα ψεμα, ενας εφιαλτης που οταν χτυπησει το ξυπνητηρι θα τελειωσει. Και περιμενα να χτυπησει. Χτυπησε, μα η σταση σου δεν αλλαξε.
 Αραγε, τι να 'ναι αυτο που τους ανθρωπους τους αλλαζει, τους φθειρει? Ο χρονος, ο χαρακτηρας ή οι περιστασεις? Εσενα, τι σε αλλαξε ματια μου?
Περιμενω ματαια ενα τηλεφωνημα σου, ενα μηνυμα εστω. Ομως, μενω ωρες με το κινητο στο χερι να κοιταω το ταβανι. Ισως με διεγραψες απο την ζωη σου, ισως να μην με θυμασαι ή να εισαι τωρα με καποια αλλη. Μου αρκει να εισαι καλα και να γελας. Οσο για εμενα, θα την βρω την ακρη. Οσο δυσκολο κι αν ειναι, θα την βρω. Αν μπορουσα να ξεχασω ολα οσα μου ειχες πει, τις υποσχεσεις τις ψευτικες, τα λογια τα μεγαλα του ενθουσιασμου σου, αν μπορουσα ολα αυτα να τα ξεχασω, αν μπορουσα να σε βγαλω απο το μυαλο μου.. Αν...
Να περνας καλα. Κι αν καποτε βρεθει καποια να σε πληγωσει οσο εσυ εμενα τωρα, να της πεις οτι καπου, καποτε, υπηρχε καποια που σε αγαπουσε πραγματικα. Εγω, προς το παρον θα μεινω με ενα αναπαντητο ΓΙΑΤΙ, να σε σκεφτομαι και να μετρω τις μερες μακρια σου, τις απαισιες αυτες μερες.
Να γελας, σε παρακαλω, να γελας. Και μια χαρη.. Ο,τι και αν γινει, μην με ξεχασεις. Θα ειμαι εδω για εσενα. Σ'αγαπω ακομα.
Αντιο..